11 Ekim 2010 Pazartesi

HAYATTAN NE ÖĞRENDİM...


Sonsuz karanlığın içinde doğdum.
Işığı gördüm, korktum.
Ağladım.
Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim.
Karanlığı gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi. ..
Ağladım.
Yaşamayı öğrendim.
Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu;
Aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.
Zamanı öğrendim.
Yarıştım onunla...
Zamanla yarışılmayacağını, Zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim...
İnsanı öğrendim.
Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu...
Sonra da her insanın içinde, İyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.
Sevmeyi öğrendim.
Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu, Sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.
İnsan tenini öğrendim.
Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu.. .
Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.
Evreni öğrendim.
Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.
Sonunda evreni aydınlatabilmek için,Önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.
Ekmeği öğrendim.
Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini.
Sonra da ekmeği hakça üleşmenin, Bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim. Okumayı öğrendim. Kendime yazıyı öğrettim sonra...
Ve bir süre sonra yazı, kendimi öğretti bana... Gitmeyi öğrendim. Sonra dayanamayıp dönmeyi...
Daha da sonra kendime rağmen gitmeği...
Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta...
Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.
Sonra da asil yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine vardım.
Düşünmeyi öğrendim.
Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim.
Sonra sağlıklı düşünmenin,Kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.
Namusun önemini öğrendim evde...
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu;
Gerçek namusun, günah elinin altındayken, Günaha el sürmemek olduğunu öğrendim. Gerçeği öğrendim bir gün...
Ve gerçeğin acı olduğunu...
Sonra dozunda acının, yemeğe olduğu kadar,Hayata da “lezzet” kattığını öğrendim. Her canlının ölümü tadacağını, Ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim.
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
MERHABA CANLAR GÜZEL BİR HAFTA GECİRMENİZİ DİLERİM
SİZE SORSALAR HAYATTAN NE ÖĞRENDİNİZ DİYE NE CEVAB VERİRDİNİZ?????????

Ben dostlarımı ne kalbimle nede aklımla severim.
Olur ya...
Kalp durur...
Akıl unutur....
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur...
MEVLANA

1 yorum:

re55 dedi ki...

Merhabalar,

hayat acımasız bir öğretmen,
insana birşeyler öğretirken, merhameti ve vicdanı bırakır elinden,
seni acılarınla başbaşa bırakır.

İyi ve güzel şeylerle birlikte birçok çirkinlikleri de hayat öğretti bize,
hayat acımasız ve hayat vicdansız bir öğretmen.

Hayatın bize öğrettiklerini bizimle paylaşan kaleme ve yüreğe sonsuz saygı ve hürmetlerimi iletirim.

En GÜZEL'e emanet olunuz, sağlıcakla kalınız efendim, saygılarımla.