20 Şubat 2009 Cuma

BU YÜKÜ NİYE TAŞIYORUM DEMEĞİN

Brenda yamaç tırmanışı yapmak isteyen genç birkadındı. Bir gün cesaretini toplayarak bir grup tırmanışına katıldı. Tırmanacakları yere vardıklarında, neredeyse duvar gibi dik, büyük ve kayalık bir yamaç çıktı karşılarına. Tüm korkularına rağmen, Brenda azimliydi. Emniyet kemerini taktı, ipi yakaladı ve kayanın dik yüzüne tırmanmaya başladı. Bir süre tırmandıktan sonra, nefeslebileceği bir oyuk buldu.. Orada asılı dururken, gruptan yukarıda ipi tutan kişi dalgınlığa düşerek ipi gevşetiverdi. Aniden boşalan ip, hızla Branda nın gözüne çarparak lensinin düşmesine neden oldu.Lens çok küçüktü ve bulunması neredeyse imkansızdı. Lens yamacınortasında bir yerlerde kalmıştı ve Brenda artık bulanık görüyordu.Ümitsizlik içinde Brenda, lensini bulması için Allah'a dua edebilirdiyalnızca. Ve içten içe düşünüp dua etmeye başladı. "Allahım! Sen bu andaburadaki tüm dağları görürsün. Bu dağlar üzerindeki her bir taşı veyaprağı bildiğin gibi, benim lensimin yerini de biliyorsun. Onu bulmamayardım et."Patikalardan yürüyerek aşağı indiler. Aşağı indiklerinde, tırmanmaküzere oraya doğru gelen yeni bir grup gördüler. İçlerinden biri "Aranızdalens kaybeden var mı?" diye bağırdı.Brenda'nın sonradan öğrendiğine göre, lensi bir karınca taşıyordu ve karınca yürüdükçe yavaşça kayanın üzerinde hareket edip parlayan lens kızların dikkatini çekmişti.Eve döndüklerinde Brenda lensini nasıl bulduklarını babasına anlatacakve bir karikatürcü olan babası da ağzıyla lens taşıyan bir karınca resmi çizerek, karıncanın üzerindeki baloncuğa bunları yazacaktı:"Allahım! Bu nesneyi neden taşıdığımı bilemiyorum. Bunu yiyemem ve neredeyse taşıyamayacağım kadar ağır. Ama istediğin sadece bunu taşımamsa,senin için taşıyacağım...""BU YÜKÜ NİYE TAŞIYORUM" demeyin.....

3 yorum:

ayfersultan dedi ki...

sa.canım,hayırlı, bol yazılımlar olsun..öptüm .A.E.O.

ELBİSTANLI dedi ki...

Merhaba güzel insan sevgili dost hayırlı sabahlar sana.İyilerle ve iyiliklerle beraber sağlıklı bereketli güzel bir haftageçirmen dileğiyle sevgiler selamlar sana..blogspotunuda tesadüfen keşfettim abla hayırlı olsun.hemen ekliyorum sayfama..

nezahat dedi ki...

blogunuz hayırlı olsun.karıncanın hikayesi çok güzeldi.tebrikler